مراقبانست ، و حال واجدانست ، و مقام راضيان است ، و نشان دوستان است . محبّت خداى ايشان را شعار ، و ياد اللَّه ايشان را دثار ، و مهر اللَّه ايشان را نثار ، نثارى كه بر روى جان گويى نگار است ، و درخت شادى از وى ببارست ، و جان را خوش بهار است ! الا اى خوش نسيم نو بهارى * تو بوى زلف آن بت روى دارى 26 - النوبة الاولى ( 3 / 155 - 151 ) قوله تعالى : سَنُلْقِي آرى مىدرافكنيم ، فِي قُلُوبِ الَّذِينَ كَفَرُوا در دلهاى ناگرويدگان ، الرُّعْبَ بيم و ترس ، بِما أَشْرَكُوا بِاللَّهِ به آنچه انباز گرفتند با خداى ، ما لَمْ يُنَزِّلْ بِهِ سُلْطاناً چيزى كه اللَّه آن را از آسمان حجّتى نفرستاد ، وَ مَأْواهُمُ النَّارُ و بازگشتگاه ايشان فردا آتش است ، وَ بِئْسَ مَثْوَى الظَّالِمِينَ ( 151 ) و آن بد بودن گاهى است كافران را . وَ لَقَدْ صَدَقَكُمُ اللَّهُ وَعْدَهُ راست گفت خداى با شما ، و راست كرد وعدهء خويش كه داده بود ، إِذْ تَحُسُّونَهُمْ بِإِذْنِهِ آن گه كه شما ايشان را ميكشتيد بخواست وى ، حَتَّى إِذا فَشِلْتُمْ تا آن گه كه بد دل شديد ، وَ تَنازَعْتُمْ فِي الْأَمْرِ و با يكديگر مخالف شديد و بر آويختيد ، وَ عَصَيْتُمْ و در رسول من نافرمان شديد و سركشيديد ، مِنْ بَعْدِ ما أَراكُمْ ما تُحِبُّونَ پس آنكه با شما نمود اللَّه آنچه دوست ميداشتيد ، مِنْكُمْ مَنْ يُرِيدُ الدُّنْيا كس هست از شما كه اين جهان مىخواهد ، وَ مِنْكُمْ مَنْ يُرِيدُ الْآخِرَةَ . و كس هست از شما كه آن جهان مىخواهد ، ثُمَّ صَرَفَكُمْ عَنْهُمْ پس شما را از كافران برگردانيد ، لِيَبْتَلِيَكُمْ تا شما را بيازمايد ( به آن محنت كه افتاد ) ، وَ لَقَدْ عَفا عَنْكُمْ و درگذاشت از شما آنچه كرديد . وَ اللَّهُ ذُو فَضْلٍ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ ( 152 ) و اللَّه با فضل است بر مؤمنان .